Ağlamadan hep uyuyacağım
Yanımda olmasanda seni anacağım
Dökülmeden göz yaşlarım
Issızlıkta dahi seni göreceğim
Namımı unutursan beni HATIRLA
Çok birikmiş namluda sözler
avluda volta atar gibi
adım adım tetiğe dokunuyor eller
*Aydın Gürz
Nasıl bir derde düştün, bu nasıl şiddet.
Darağacına alınmadı daha reca et.
Nefsin gör terbiyesine söyle sussun .
Azazili kov başından biraz daha sabret.
Aydın Gürz
Uzun uzun anlatmana gerek yok.
Hayat o kadar uzun mu?
Sen kısa kes!
Seviyorum de
Ben romanını yazarım sevgi'nin
Tam da ortasına düştük hayatın. Yakaladığımız sadece geçiti bir anın. Bazen tam sandığımız herşey,
kısa bir kesiti zamanın.
Dört köşeli kişiliksiz
gizemlerin saklandığı
hüznümün ortağı
sessizlik abidesi odam
Aydın Gürz
seni düşünmek;
bitirmek için
tüm zamanlarımı harcadığım
bir kitabın final sayfası gibiydi...
Heyecanlı, zevkli, bir o kadar acılı...
Ben kitaba sardım
Kitap bana sarıldı
Bir kaç telaş girdi araya
Uzaklık unutturur sandım
Ay güneşten daha önce ayrıldı
Yakamızı bırakmayan
Kendi özünden yaz öze gidelim
Kelimeler dolansın diline söze gidelim
Boşver sen dönenleri bozuk düzeni
Açılın kapılar biz, bize gidelim
Yol birdir
Birleyeni bilene
Kızım ve Oğlum
Seninle kurulan hayaller vardı
Senle biten
Kızımızın adı eylül
Oğlumuzun adı deniz olacaktı




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!