Her yağan yağmur sonrası
Sen gelirsin aklıma
Aslımı bildiğim toprak gibi
Kokun siner ruhuma
Aydın Gürz
Kalbime zincirler vurmak vardı.
Seni sevmesin diye…
Denedim zincirlere vurdum.
Tel örgülerle cevirdim etrafını
Yalnız bıraktım senelerce
Kan ağladı durmadan geclerce
Konulu
Senin aklında sorular
Benimde beynimde uğultular var
İkimiz aynı diyarda
Ayrı havalardayız
“Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak “
Korkmadım hiç bir zaman, direndim namerde
O karanlık deviren bayrak var ise elimde
Razı gelmez ruhum bil ki ebedi bu sevda
Kaç mermi sıkarsan sık sadece kalır bedende
en yakını en uzağı derken;
aramıza girebilecek en korkulu mesafe bir ömürdü...
aydın gürz
Özlüyor be insan!
Şöyle koyun pazarlığı yaparcasına elini sıktığın eli kırarcasına sallamayı. Kafaları tokuşturmayı veya yanaklarını ıslatarak iki üç kere öpmeyi. Hatta abartıp çocuk pışpışlar gibi sırtına yumruk vurmayı. Bu nedir arkadaş elin kalbinde 2 metre uzaktan selamlaşmak. Yahut elinin dışı ile yumruklaşmak. Ne bileyim dirsek dirseğe girişmek.
Özlüyor be insan!
Aydın Gürz
Doğuştan kimse kötülükleri alıp gelmez. Yaşadıkları, yaşattıkları ve kendini geliştirme seviyesi ile belli oranda değişir. Önemli olan yaşadıklarımıza bizim nasıl baktığımızda. Kötülük ile beslenmek yerine onları iyiliğe nasıl çevirebilirize bakmak lazımdır. Ve asıl olanda durum şudur; insan safi her açıdan kötü veya her açıdan iyi değildir. Ve kötü iyi kavramlarına bizim nasıl tasvir ettiğimizdir. Umarım ki kötüler hak ettiklerini iyiler ise binlerce mislini karşılık olarak bulurlar. Aydın Gürz
bir insan nasıl olur da!
semalara dar gelen umutlarını
küçücük bir yüreğe sığdırır...
Aydın Gürz
gözlerin açtın kapadın
külden bir hayat..
ve akıp gitmede zaman.
sonra düşünürsün neresindesin? ..
en güzel yerinde aşktasın..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!