denize mi gitti benim güllerim
dalgalar önüne getirir bir gün
dalgadan şediddir gözde sellerim
seni de girdaba batırır bir gün
ne sana ne bana kalır bu dünya
Vah ne yazık aşk yolunda canını vermeden
dalgıç olup deniz içinden cevher dermeden (Hoca Ahmed Yesevî)
aşka karşı böyle ne gafilmişiz
sonsuz bakiye mi sanmışdık gülüm
benim gibi o da şaştı dengeyi
kara talih bana alık bakıyor
bilmiyorum artık ili bölgeyi
bastığım topraklar cılık çıkıyor
dıştaki ıstırap artık içleşti
Can, tarikatda dost, yaren, kardeş gibi mânalar taşır. Melamet ehli olamadık ama, Canlarımız ve bizi de Can gören dostlarımız vardır, çok şükür...
zor diyorlar aşka karşı dayanmak
zorluğuna rağmen bezemeyiz Can
kâbuslu geceden hayr’a uyanmak
kaderi kendimiz çizemeyiz Can
Durdurun dünyayı, başım dönüyor (Ferdi Tayfur)
dönüyor mu dünya haber et lütfen
baygın yatıyorum sezemiyorum
istersen öfkelen yüzüme atfen
ne dersen de seni üzemiyorum
bir eksende dünya dönüp dururken
ben telleri mahzun kırık gitardım
haşin mızrab altlı üstlü vururken
yâre değil talihime çatardım
kesrine de deli gönül kesrine *
bu ömrü yaşamaya marazımla başladım
düşe kalka yürüdüm tökezimle başladım
kara bulutlar sardı derbeder benliğimi
felah tefekkürüne niyazımla başladım
Uğuldarken sabah akşam yüreğim
refaha düşmez de hubata (1) düşer
bir ev için temel atsa küreğim
belki ahiretde ribata (2) düşer
yitirdim sağımı, şaşırdım solu
rengini sormuştum yanaklarının,
„al“ dedin ya, yetti seni sevmeme.
İçinde nasibim çanaklarının,
„bol“ dedin ya, yetti seni sevmeme.
tesadüf eseri durdun gözüme
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!