Ayaz Oldu Bize Sırdaş Şiiri - Kasım Kobakçı

Soğuk vurdu tüm dağları,
Buz katıp kesti yolları,
Sardı beyaz rüzgarları.
*
Çatladı ayazdan dudak,
Büzüldü kırağı bucak,
Dondu derde batmış durak.
*
Sert kış geldi, titrer şehir,
Camda dondu karlı nehir,
Aktı sineye sert zehir.
*
Rüzgâr esti, kesti soluk,
Tıkandı her eski oluk,
Dondu dağda derin kovuk.
*
Soğuk sızar ince ince,
Ayaz çöker her bir gece,
Kar altında kaldı hece.
*
Kış boğar her garip izi,
Sürer ayaz peşimizi,
Dondurdu her sesimizi.
*
Buz tutmuş her uzak alan,
Sessiz kaldı altta yatan,
Rüzgâr oldu canlar yakan.
*
Kış karışır soğuk yağar,
Gecelerde sisler doğar,
Ayaz insanları boğar.
*
Beyaz örtü serer kader,
Yeşil dağlar olur keder,
Bu çetin kış böyle gider.
*
Serpilir gökten ince buz,
Her bir taraf oldu susuz,
Kaldı insanlar uykusuz.
*
Dondu nefes, dondu elim,
Çatladı ayazdan dilim,
Titrer gecede her ilim.
*
Soğuk vurdu, sızlar bu baş,
Gözden akar donduran yaş,
Yolda kaldı garip yoldaş,
Ayaz oldu bize sırdaş.