Avucumda Sessizlik Şiiri - Yücel Özkü

AVUCUMDA SESSİZLİK
Sonunda ayrılık düştü payıma,
Meğer sevdan yalanmış, bilememişim.
Yüreğimde açan gül soldu bir anda,
Ömrümün baharı kaldı ardında.

Geceler adını söyler usulca,
Hasretin kapımı çalar sessizce.
Penceremde yağmur, içimde gece;
Sen gittin, evime sessizlik çöktü.

Şimdi ne sevdan var ne de izlerin,
Rüzgâra savrulmuş güzel sözlerin.
Duvarımda kaldı senden bir gölge,
Bir yanım susarken seni özlerim.

Ne yazık, gönlümü sana bağladım,
Yağmur gibi düştün gönül bağıma.
Kırılmış dallarda baharı umdum,
Avucumda yalnız sessizlik kaldı.

YÜCEL ÖZKÜ
15 Ağustos 2026/02:49