Genellikle dengesiz birisi, bazen orta yaşlarında olgun bazen bir çocuk edasıyla yaşayan birisi. Bir de ortadaki Atakan var ki... Bilen biliyor zaten anlatmaya çok da gerek duymuyorum.
Birazcık da kendini beğenmiş
Bu gece tüm şehir kar içinde
Öyle bir yangın ki alevleri soğukla kavuruyor
Hiç çıkarmıyor insanlar
Yüzlerine taktıkları o maskeleri
Ve kimisi yalnızca yetiniyor
Uzaktan izlemekle tüm olup biteni
Soğuk
Ve birkaç azımsı sonsuzluk
Ruhun ne denli derin
Duyuyor musun
Yağmur ve çan sesleri yükseliyor
Yıllara gömdüğün sırların
Dursa zaman
Ve aksa kalem aklımdan düşen oncasına
Nefes olsa ruhuma ve anlatılarımı duyursa
Ne de yüce bir zihniyet değil mi
Yangınlar yüreğime kor olsa
Sarmaşıklar içinde koştursak çıplakça
Anlamak bir ruhu
Dokunuşlardan münezzeh
Hissetmek aykırı tüm
Masallardan gayrı romanları
Zihninde fethetmek
Sorduğun tüm soruları
yalnızlığımın ardında, içimdeki duygularım
bitmişliğin içindeki, sonsuzluktu duyduklarım
sonsuzluğu aradım ruhumda, ruhumun ardında duranı
bulabilir miydim bunca zaman, benim benden sakındığımı
Bir tınıltı var
Tik tak, tik tak
Geçiyor mevsim, geçiyor zaman
Geçiyor içinde olduğun mukaddes zaman
Geçip gidiyor her bir an
Ömrüm kayıp giden bir durmaz nehir
Neresinden tutunmaya çalışsam
Parmaklarımın arasından kayıp gidiyor
Ne bir dal ne bir kaya
Öylece akışa mahkum bir sandal
Durmak bilmeden sürükleniyor
Neden her şeye yetersizim ?
Benliğimde bir hançerleyim
Özümü yitirmekteyim
Gülmüyorum, ölmekteyim
Görmüyor musun ? Çaresizim
İçimde bir yer sızlıyor
Ruhumu kemiren ve tırmalayan
Düşündükçe göğsümden gözlerime uzanan
Müzmin bir huzursuzluk var
Saçlarımın arasında süzülüp içimi ürperten
Yüreğimden uzanıp dilimi kenetleyen
Kıyılar boyunca yankılanıyor dalgaların sesi
Kulağa ilişen acılar silsilesi
Uzak diyarlara uzanıyor kalplerin iniltisi
Geriye kalan sahipsiz bir mektup şişesi
Ufuktan doğuyor yeni sabahın güneşi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!