ATEŞİN GÖLGESİNDEYİM
Anıları tozlara
Yaraları tuzlara
Duyguları buzlara
Sevdayı yollara savurdum
Biraz öfkeliydim
Biraz yaralı
Her adımda bir iz
Her nefeste bir kıvılcım bıraktım
Soluk değildi yüzüm
Yaşlı da değildi gözüm
Bende açtığın her yara,
kanlı bir yol oldu aramızda
Acıyla yürüdükçe bu kanlı yolda
Fırtına durdu
Yağmur dindi
Ama güneş doğmadı bir daha…
Gökyüzü karardı
rüzgârın çığlığında
Ve yalnızlık yankılandı
yitik yıldızların altında…
Şimdi,
Gayya kuyusunda
Ateşin gölgesinde serinleyen
duru bir şairim ben
kanlı uykulardan gelen
Ve
İçimdeki yaraları onarırken bitecek kalan ömrüm
Korkma artık dehşetimden
Erdal Karadağ
21 Temmuz 2013
Eskişehir
Kayıt Tarihi : 12.04.2026 16:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
