Temmuz Ateşi Şiiri - Dr Yusuf Polat

Ah o yarıda kalan bakışlarımızın ateşi
Gönüllerimizi yakan
Temmuz sıcağının sıcak gölgesi
Rıhtımda masum dalgalar
Gelip renkten renge salarken tenini
Nasıl da ısıtırdı içimizi
O yaz gecelerinin serinliği...

Hanımeli ve yasemini
Peşine takan rüzgârın kokulu sesi
Bir sen vardın, bir de ben
Bir de susup kalan gecenin nefesi

Kaç kere yarım kaldı kim bilir kaç kere
Senin dudak titremelerin
Benim dinmek bilmeyen kalp atışlarım
Oysa bir kez sarılabilsek kana kana
Sönecekti Temmuzun yakan ateşi

Bir rüzgar geçti saçlarından
Gece kokunu aldı götürdü
Ben sustum, sen sustun
Ama gözlerimiz her şeyi söyledi
Deniz kıyıya vurdukça
Biraz daha yakındın bana
Bir adım kadar yakın,
Bir ömür kadar uzakta

Hanımeli ve yasemini
Peşine takan rüzgârın kokulu sesi
Bir sen vardın, bir de ben
Bir de susup kalan gecenin nefesi
Kaç kere yarım kaldı kim bilir kaç kere
Senin dudak titremelerin
Benim dinmek bilmeyen kalp atışlarım

Oysa bir kez sarılabilsek kana kana
Sönecekti belki de
Senin benim ve de Temmuz'un yakan ateşi