Atakan Kartaltepe Şiirleri - Şair Atakan ...

Aramızda yoksa da “seni seviyorum” sözü,
Gören anlardı hemen, eğer görüyorsa gözü!
İşin aslı bu, işin! Sevdiğim seni, sevdiğim! .
Nasıl olmasın, halâ... ortada o aşkın közü!

Nasıl denir bilirim! Biliriiim de diyemem!
Terketti uyku - huzur, kesildi içmem - yemem,
Tereddüd vaaar, korku var... demiştim bir zamanlar,
Sütten ağzım yandı daaa bundan yoğurt üflemem.

Seni sevmek, seni sevmek... sanki sanki bir ibâdet!
Seni sevmek doğal bir şey... seni sevmek, sanki âdet!
Seni sevmek hâz doludur, seni sevmek ki uludur!
Sen de sen de sev beni... ki şu seveni bir an şâdet!

Ölür mü hiç ölmez olan? Ölür mü hiç hayat kuran?
Ölür mü hiç soluk olan? Ölür mü hiç bin can bulan?
Bir ölümsüz şeysin ki sen... bana her an hayat sunan,
Nasıl erer ecel bana... senken, bende çarpıp duran?

Bir baştaaan bir başaaa, yarsalar beni,
Tek - tek arasalar, bulurlar seni!
Bir hücrem ölürken, bir hücrem doğar
Da...doğarken, senle doğar her yeni!

Akşam yatışım senleee Sabah kalkışım senle!
Gün’üm, ay’ım, saat’im... Bahar’ım Kış’ım senle!
Sen, ben’sin ben içinde...Bir can’sın, ten içinde!
Aklım, fikrim, hayaliiim... iç’im ve dış’ım senle!

Sana lâyık biri değilsem de ben,
Gönlümün isteği sensin! Bir bilsen...
Yansa yıkılsa da kül olsa da o,
Yeniden tutuşup seveceği, SEN!

Bana hayat veren, can veren sensin!
İstemem hiç aklım... gönlümü yensin,
“Neyim ki ben? ” dersen, sorarsan eğer,
Şu âşık gönlümde, yepyeni bensin!

Bilinmek istedin ve bilecek sandın beniii,
Gösteren de gören de sen ama sensin, seni!

Aralaık’08

Her uykuya gidişde sensin hayâlim!
Neş’em, tasam, üzüntüm sensin melâlim!
Her nerede ne olsam sensin her hâlim!
Olmasan da farketmez, SENSİN ayâlim!