Aşktır Benim Rehberim Şiiri - Kasım Kobakçı

Savrulup durur ruhum, kaybettim ben yolumu,
İlahi bir fırtına, kırdı kanat kolumu,
Aşkının rüzgarıyla, sen kuşat sağ solumu.
*
Kaybolurum gecede, nura daldıkça derin,
Gökyüzüne bakarken, kalbim alevli serin,
Kutup yıldızım sensin, göklerdedir o yerin.
*
Sürgün ettim kendimi, o yüce dergahına,
Kurban edilsin canım, mutlak padişahına,
Sığınırım her nefes, rahmetin sabahına.
*
Koyu mavi bir perde, çektim iki gözüme,
İlahi bir hararet, dokunur can özüme,
Nurdan bir mühür vurdum, dudaktaki sözüme.
*
Dünya nimeti acı, zehirlidir meyvesi,
Bana zikir gerektir, göklerin o hür sesi,
Sükutun içindedir, meleklerin nefesi.
*
Eczacı derman sunsa, ben zehrini seçerim,
Aşkı bulduğum anda, bu dünyadan geçerim,
Cennetin pınarından, kâse kâse içerim.
*
Dua et durmaksızın, merhamet gölgemize,
Kutsal kelam dokunsun, bu çorak ülkemize,
Aşkın o yüce nuru, aksın her hücremize.
*
Söndür zavallı mumu, güneş doğsun yeniden,
Sıyrıl bütün dertlerden, vazgeç fani bedenden,
Hakka ulaşsın ruhun, kopup gitsin bu tenden.
*
Yürürüm yollarında, cezbeyle yana yana,
Gökten inen damlalar, can katıyor bu cana,
Teslim ettim ruhumu, şükürler olsun sana.
*
Aşktır benim rehberim, kaybettim fani yolu,
Kalbim şimdi huşuyla, ilahi nurla dolu,
Arşa doğru yükselir, inançlı Tanrı kulu.