Asildir Hep Lisan Şiiri - Kasım Kobakçı

Topraktan toprağa, gür sesler uçacak,
Uzaktan yakına, o nağme coşacak,
Değişik ağızlar, hep kalbe dolacak,
Doğunun sözleri, bir ince tatlı yel,
Batının şivesine, hep uzansın el.
*
Yöresel kelamlar içinde konuşan,
Meramı anlatır, derdine inanan,
Özünden dökülür, cümleler de ayan,
Köklerden bulunur, mükemmel çeviri,
Her bir sözcüğün, bilinir o değeri.
*
Sözcükler kullandıkça, insana yarar,
Manalar derindir, anlamı kim sorar?
Anadolu üstünden meramı arar,
Doğaldır sözümüz, gönülde bir ateş,
Sıcaktır her hece, o anlamına eş.
*
Dededen toruna ulaşan, bu ağız,
Meramı anlatana, verir sonsuz hız,
Asırlar boyunca, parlayan bir yaldız,
Ekinler toplanırken, söylendi gerçek,
Konuştu çiftçiler, ekildi son çiçek.
*
Dağları aşarken, bulunur doğru yol,
Sesleri taşıyan, rüzgarın gücü bol,
İnsanı anlatan dokunuş, uzan kol,
Derdini anlatmak, ulu bir ihtiyaç,
Bu zengin ifade, başıma altın taç.
*
Metinler dokunur, her kelime sırdaş,
Sözcüğün değeri, insana can yoldaş,
Yürekten doğanlar, anlaşır hep kandaş,
Anlaşır uzak toplumlar, hep tez elden,
İfade anlatır hükmünü, bir elden.
*
Dokunuş çok derin, sözcükler pek sıcak,
Sevgiyle açılır, her anlamlı kucak,
Tüttüğü yerlerde, şenlenir gür ocak,
Doluşur manalar, olur derin deniz,
Nöbetler tutulur, akıllar hep temiz.
*
Söylenen ne varsa, anlatır her zaman,
Tepeden tepeye, tütecek kor duman,
Sözün bu kudreti, ezelden pek yaman,
Amaca ulaşır meram, varsa niyet,
Sözcükler uğruna, ödenir hep diyet.
*
Değişir ifade, var anlamı fakat,
Çözülmez anlamlar, asla atmaz tokat,
Sözlerde kurallar, sayılmaz pek bayat,
Özünde yatana, verilir bir bedel,
Anlaşıp bilmektir, doğuştaki temel.
*
Dökülen nağmeler, müjdeler bir bahar,
Şivenin özünden, akacak ak pınar,
Kökleri derindir, büyürse o çınar,
Değişik tarzlarda, bulunur her bakış,
Anlamı açığa çıkarır, o akış.
*
Değeri bilince, insana bir onur,
Yürekten anlaşanın, içinde huzur,
Sesleri duyurmak uğruna, mührü vur,
Üstüne çökecek gölgeler, ak beyaz,
Anlamlar ısıtır, delinir sert ayaz.
*
Avazın gücüyle, bitecek kör savaş,
Çözümü bulunur akılda, hep yavaş,
Dertleri dışlayıp, kalacak tatlı aş,
Hedefe ulaşır, aranan o menzil,
Sözcükler içinde dolaşır, ak sebil.
*
Kültürün beşiği insanlık, bir merkez,
Dökülen sözcükler, tatlıdır hep pekmez,
Nağmeler coşkulu, değere güç yetmez,
Değeri akıldan kurulan, ak saray,
Şiveler eliyle çekilir, o halay.
*
Toprağı besleyen, berekettir yağmur,
Çalışan ellerde, yiğitçe bir çamur,
İnsanı yoğuran, irfandan o hamur,
Atadan mirastır, uludur şu vatan,
Anlamlar büyüktür, değere şan katan.
*
Ağaçtan dökülen, bir büyülü yaprak,
Yüksekte dalgalı, uzanan o bayrak,
Şiveyi koruyan, asildir şu toprak,
Köklerden belirir, yeşeren her filiz,
Silinmez tarihten, bırakır derin iz.
*
Kültürden kültüre, uzanır ulu kol,
Sözcükler akılda belirir, doğru yol,
Yürekten, insana dağılır neşe bol,
Amacı iletmek ister, o her zaman,
Sözlerin şivesi, insana bir liman.
*
Erdeme ulaşmak asildir, hep murat,
Çözülmez sözcükler, direnir sert inat,
Özgürlük içinde, verilir ak berat,
Sözlerde kurallar, toplum için zafer,
Sözcükler uğruna, savaşır hep nefer.
*
Zirveye çıkınca, eğilir ulu baş,
Ağırdır ağırdır, ezilir katı taş,
Sözcükler ıslanır, dökülür kuru yaş,
O başlangıç noktası, tarihte evvel,
Asıldır daima ulaşmak, bir emel.
*
Seslerin içinde, bulunur son durak,
Ustalar öğretir, yetişir genç çırak,
Sessizin döktüğü gözyaşı, çöl kurak,
Sözcükler peşine, düzülür bir talim,
Şiveler açılır, uludur o alim.
*
Dökülen sözcükler, onarır da hasar,
Kültürü ezenler, bedeni sert kasar,
Yanlışlar arttıkça, toplumu dert basar,
İfade ederken, anlaşır hep insan,
Bu zengin kurallar, asildir hep lisan.