çocuk parkında oynayan çocukları
hüzünlü bulmuşumdur hep
istedikleri kadar koşsunlar
neşeleri, gülücükleri yırtsın gökyüzünü
hayvanat bahçesindeki hayvanlar gibidir onlar
gelip bir duvara çarpar bedenleri
fakülteden çıkarken
tepeden tırnağa zaman
akıyor ayaklarımın uçlarında
öndeki kızın kalçalarına
takılı avını yiyor gözlerim
doymuyorlar iki tane
Alışamadım
Bu dünyaya alışmış değilim hala
Sen yaşadıklarına ağlıyorsun
Ben yaşadıklarıma
Kaç kez üzerimden geçse de turnalar
Tarçın gibi dağılsa da
geceleri seviyorum
çıplak çünkü
anadan doğma
kıllar, ayaklar, eller
her şey ortada
gerginim
elim tetikte
siyasi rakiplerimi vurabilirim, rastgele
editör yardımcımı, huysuz
eve geç gelen servisi, Arçelik
0 alan öğrencilerimi, Siyaset Sosyolojisi
hani olur ya bazen
ürperirsin
arkanda biri varmış gibi
bir ses çarpar kulaklarına
bir nefes deler burnunu
ama dönemezsin arkaya
En iyi sonbaharda intihar edilir
Bu işin de bir takvimi var
Ölmenin de
Bekliyorum yılın o gri aylarını
Avdan dönen balıkçıları bekliyorum
gitmek ister misin
hayır
kalmak için neden isterim
bu sözleri bir filmde duymuştum yıllar önce
bir kadının saçlarına dokunmuştum
hatırladığım son şey
bir çocuğun ağlamasıdır Hopa
senin yalnızlığın
yorulup sahilde bir taşın üstüne oturduğunda
dilinde bira
uzakta bıraktığın insanları düşünmektir Hopa
eğri büğrü sokaklarında
geçenlerde
eski bir arkadaşıma rastladım
caddenin birinde
ben yürürken
o lüks bir arabadan iniyordu
camları siyah




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!