Uzun süredir mektupsuzlaşamıyoruz, elim gitmiyor
Burada, bu dört duvar arasında
“Güneşe hasret” lodosa kardeş”
Bir başınayım
Keyfim yerinde değil yani
kaç sabah böyle uyandım
olmayan sevgilim yerine
bir yastığa sarılmış
gözlerim mosmor
utanıyor musun diye soruyorsan
utanmaz olur muyum
Kalplerimiz kanamıyor artık
Domates suyuyla kandırıyoruz sevgiliyi
İrtifa kaybediyor uçaklarımız
Alçaktan uçuyor “onur”
Bebeklerimiz takma dişlerle doğuyor
Cehennemlik
kamışım benden önce uyanıyor
her sabah
her sabah aynı terena
yaramaz bir çocuk gibi
zıplıyor, oynuyor
oysa uykum var
kaybolmak mümkün mü
ıssız bir sokakta değil
kalabalık bir caddede
görünmez olmak
suretler, insanlar
geçerken
Belki hava yağmurlu olacak
Bir sinek vızıldayacak başımın ve istikbalimin üstünde
Belki kıskanılacağım
Uyumayacağım
Uyku hastalıktır
Elden ele gözden göze bulaşan
Çek arabacı
Güneş dağına gidelim
Yaşam boşasın bizi
Başka adamlarla evlensin
Ölelim
Kaybedecek neyimiz var, arabacı
güzel delikanlıların kollarında uyuyor güzel kadınlar
güneş doğuyor
karlı tepelerin ardında
gemiler ayrılıyor limanlardan
tüm bunlar olup biterken
düşünüyorum
uzak gözlerimizden, ellerimizden ve hayallerimizden
gözlerimiz pislikle dolu çünkü
ellerimizi kesmiş yeşil kitap
hayallerimiz başka şeylerle meşgul
kapanmıyor işte mesafeler
hayatımın en güzel yıllarında
sevdiğim yanımda değildi
neden diye soranlara
aptallığım, gençliğim, kader
hiçbiri değildi nedeni
yanımda olmamayı seçti haspa
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!