Y A K M A
Kırdığın kalp mahzundur ,sen aklına hiç takma
Gidersen git istersen , ardına bile bakma !
Gün gelince küllenir , zamanla bütün dertler .
Bu yangının üstüne , birdaha ateş yakma !
Y A R A L A R
Çocukluğumda tükenmezdi yaram , berem .
Kabuklarını kavlatmaktan zevk alırdım .
Gizli bir haz verirdi,
Cerrahi ,pansumansız müdahalem.
YÂRDAN ÖĞREN
Anlatıyor halleri ; sevda nasıl başlarmış !
Kirpikleri vururken ,nazarları okşarmış.
Bir muhabbet telvesi , katmak için
kalplere ;
YÂR/EMİ
Yâren ile saram , ben yâremi
Yârsiz koma beni sen, yâr emi !
Arif Vefik ÇINAR
Y A R E SÖYLEN
Varın söylen o yâre , yoktur hiçbir günahı .!
Şu bahtımın karası , zülüflerin siyahı.
Y A Z D A N KA L A N L A R
Açık kalan pencereden ,
Yaz günleri lùtfeder rüzgâr.
Sarar odamı ,
Saçlarının reyhan kokusu.
Yeni Yıl
Aldığımız nefes ile
Her adım boşalır file ,
Yeni yıla gire gire
Ömrümüzden düşer fire ,
YORGUN HERİFLER
Koltuk altında ezilmiş bir paket,
Ya da elde poşet.
Gömlek buruşuk,omuzda ceket.
Dal uçlarından yükselirken günün son gölgesi
Gül dalından iniver
Haydi şöyle geliver
Mahzun gönlüm alıver
Sevgi dolu sarsana.
Y Ü R E K E S K İ S İ
Kuşluk vakti ;
Sokak aralarından yükselirken
Eskici geldi eskiciii
Eskiler alırım.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!