Arif Vefik Çınar Şiirleri - Şair Arif Ve ...

Ş i i r l e r i m

Ne zaman ;
Şiir yazmaya kalksam !
Gerilen ruhumu birşeyler,
Hezeyanla boğuyor .

Şiirlere döktük duygularımızı,
Şiirlere sardık acarımızı sırlarımızı.
Neş'eyi yakaladık ,hüznü kovaladık.
Mısralarda coştuk,dizelerde ağladık.

Şiir Yazarken !

Parmak parmak saydım heceleri
Üç aydır yorgunluktan serildim
Uyku tutmaz oldu geceleri
Bir cümle yazamadan delirdim.

Aşkımız temizdi, sevdamız derin.
Kalbimde daimdi, en güzel yerin.
Bir zaman tuttuğum, sıcak ellerin
Kimlerin eline , varıyor şimdi..?

SİNE SİNE / SİNESİNE

Sine sine , sine sine
Vardım yâre sine sine.
Benim yârim gül kokuyor,
Yüreğime sine sine..

Bak birader !
Adını anma vefasızın,
Bahsetme kederden asla !
Vereceksen; neş'eden haber ver sen

Çok rüzgarlar esti,
Çok mevsimler geçti;
Zülfün gümüş tellerinden.
Bir kötüye düştü gönül

S O Ğ A N

Zengin sofralarını süsler , bizim kuru soğan
Borç ile kardeş olmuş şimdi , anasından doğan.

Arif Vefik ÇINAR

Kah güldürdük zaman zaman ,
Kah ağlattık.
Hane-i gönlümüze ;
Acı, tatlı neler neler yaşattık.

SONUNDA

Gamzelerin çukuru , ruhsarı handan eder.

Gözlerindeki haşmet , aşıkı candan. eder.