V E S S S E L A M
Gecenin rızasından rengini bulmuş
Aklımı baştan alan kömür gözlerin.
Hecenin ziyasından , dengini sunmuş
Gönlümü benden çalan , ömür sözlerin ...
VİRGÜL
Sen;
Dağlarda kardelen , koyaklarda sümbül ,
Çimende kavrulan güldün.
Ben;
V u r u l d u m
Kız elekçi !
Nedir bu fettan bakışlar ,
Hayırmıdır, şermi ?
Vurdu sinemi tam onikiden .
Meskenim yâd eldir, odası zindan.
Soluyor içinde, körpecik fidan
Ey gözleri kömür, kaşları keman !
Senin insafınla kalmak isterim...
Y A K M A
Kırdığın kalp mahzundur ,sen aklına hiç takma
Gidersen git istersen , ardına bile bakma !
Gün gelince küllenir , zamanla bütün dertler .
Bu yangının üstüne , birdaha ateş yakma !
Y A R A L A R
Çocukluğumda tükenmezdi yaram , berem .
Kabuklarını kavlatmaktan zevk alırdım .
Gizli bir haz verirdi,
Cerrahi ,pansumansız müdahalem.
YÂRDAN ÖĞREN
Anlatıyor halleri ; sevda nasıl başlarmış !
Kirpikleri vururken ,nazarları okşarmış.
Bir muhabbet telvesi , katmak için
kalplere ;
YÂR/EMİ
Yâren ile saram , ben yâremi
Yârsiz koma beni sen, yâr emi !
Arif Vefik ÇINAR
Y A R E SÖYLEN
Varın söylen o yâre , yoktur hiçbir günahı .!
Şu bahtımın karası , zülüflerin siyahı.
Y A Z D A N KA L A N L A R
Açık kalan pencereden ,
Yaz günleri lùtfeder rüzgâr.
Sarar odamı ,
Saçlarının reyhan kokusu.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!