Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

Yer yarılır sallanır, gök kusar nefretini
Anlayana işaret, güvenmeyin der gibi
Suçlu kim suçsuz kim, kim öder diyetini
Düşmanca bakışırlar, birbirini yer gibi

Ve uzandım gökten bir yıldız aldım
Yıldız elimde iken amaçsız kaldım
Ne ki gök azaldı ne ben çoğaldım
Rüya mı hayal mi geçiyor ömrüm

ömür
böyle biter
gerçekler ve düşler
gün doğar umut,gün batar

evimde benim gibi
düz ayak
ve basit bir yapı

bu cuma
camide bir çocuk vardı
safların arasında dolaşıyordu
sanki oyuncaklarıyla gelmiş
kendi kendine söylenip
oyunlar oynuyordu

beden nuru pak
beyin cenabet

cüsseden kat kat büyük cürüm
ve
pis nefis

ve
insan oğlu
ne kadar özgürse
o kadar kendi içinde
köle

o
kahve gözler
gülmeyi unutsa da
ağlamayı unutturmaz içten gelen
damlalar...

naz mıdır küs mü?
içine kapanır hep
çıtlık çiçeği

sizin parkalarınız vardı
bizim bağrıaçık mintanlarımız
sıcaktı döşünüz bağrınız
biz üvey evlattık
üşürdü her yanımız...