Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

elimi çabuk tutup
düşlerimi boyaladım
günbatımından önce

çünkü:
esiri oluyorum karanlığın

Bir dertli başın sahibiyim,
Var/ım yok/um düşüncem,
Bir gönüle sığamadım,
Düşüncemin yüzünden..

Güne bakan gibi yüzünü dönsen
Ah gülsen sevdiğim yüzüme gülsen
Dinmeyen ağrısın bitmeyen özlem
Issız gecelerde düşüme gelsen

bir şehirden aldığı eskileri
bir başka şehirde satar eskici
ve böylece
yeni bedenlerde hayat bulur
hayat
içindeki adamı öldüren elbise

eylenme buralarda geri kalma kervandan
güneş batmaya yakın ölüm çıkar bu handan
etme, gitme desem de al götür yüreğini
gözlerine vuruldum çoktan vazgeçtim candan

hani çocukluğumuzun
"ettop" dediğimiz bir oyuncağı vardı
hatırladın mı?

işte ona benzer kalbim
taşa vursan da,yere çalsan da

Hak'kın hakikatin goncası nuru
alemlere sultan gülü efendim
adaleti insanlığın onuru
mazlumun yetimin dili efendim

Görüyor musun?
Ekimde dayanamıyorum zamanın akışına,
Bir ağaç tanıyorum hiç bir yaprağından ayrılmamıştı eylülde..
●
Şimdi de güz güllerinden bahsedeceğim sana.

E'kim'e

İçimin dışa vurumu
Varlığımda yokluğum.
Görüntüden ibaret
yeryüzünde yansımam,

dünya dediğin nedir?
han,hamam, saray
saysan dört duvar.

zengine altın kafes
fakire soğuk demir.