ANLAŞILMADIĞINDA
Ne sustuğumu sordun bir kez,
Ne susuşumun yükünü duydun.
Aynı göğe baktık, aynı yağmurda yürüdük;
Ben içime yağdım, sen mevsimi konuştun.
Kelimelerimi avuçlarında ısıtmak istedim,
Sense cümlelerimin kıyısından geçip gittin.
Gözlerimde büyüyen sessizliği
Hiç okumayı seçmedin.
Dağlara değil, sana seslendim aslında;
Rüzgâra değil, yüreğine dokunmak istedim.
Çığlığım yankıya dönüştüğünde,
Yalnızlığım dile geldi.
Bu yüzden kırgın değilim,
İçimde dinmeyen bir sessizlik var.
Çünkü insan, en çok
Anlaşılmadığında susar.
YÜCEL ÖZKÜ
3 Temmuz 2026/11:22
Kayıt Tarihi : 3.09.2026 22:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!