ANLADIK
Yokluğa itilirken, yokun halini
Dışlanır iken, dışlanmışın halini
Düşerken düşmüşün en acı halini
Saf temiz iken, keriz denmenin halini
Kime kim, neye ne dendiğini o zaman anladık
Zenginlik peşinde koşanın insanlıktan çıkışını
İnsan değil, adam yerine konulmak için çalışanı
Bende varım gösterişi için sürekli çırpınanı
Maddiyat ile akıl sahibi görünen aptal olanı
Kime kim neye ne dendiğini, çok iyi anladık
Susup görmedime bürüneni, sahi sandılar
Unutup hafızadan silmeyi, kolay sandılar
Bir köşeye çekilip nefes alanı boş adam sandılar
Ermişi ereni geçmişte görüp, gelecekte olmaz sandılar
Kime kim neye ne dendiğini, kaybederken anladık
Varlığı, yokluğu, malda mülkte aradık
Bir selayla mezarda, nice canlar bıraktık
Bir Fatiha’yla son görevi, farzımız saydık
Sonrasında rahmetliyi veli, evliya, enbiya saydık
Kime kim, neye ne dendiğini, kaybederken anladı
12.03.2024 Cuma
Kayıt Tarihi : 6.06.2026 09:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!