ANNE BABA
Kurban olurumu, düşürmez dilden.
Bir kurban, bin gibi, gelir gönülden.
Feda eder her şeyi, eksik bırakmaz kimseden.
Var mı onlar gibi seven, gerçek gönülden.
Yâr onlardır, yaren elden gelir.
Kimin yeri nere, acep kim bilir.
Yer bilmeze felâket, bilin ki tez gelir.
Kalptekini güren, mükafatı, misliyle verir.
Anneyi, babayı kaybetmeden anmayız.
Yaşarken, güzel sözler saymayız.
Gidenin yerine, kimseyi koymayız.
Mezarlıkta dillenir, duaya doymayız.
Varlıkları güven yoklukları acı verir
Hangi söz gideni geri getirir.
Melekler onlara, duan bildirir.
Dualar bir nebze acın dindirir.
Varlıkta sevip kıymet vermesek.
Yaşam taklittir, bunu da görmesek.
Yer değişir, başa gelir, eğer bilmesek.
Azaptaki pişmanlık, neyimize gerek.
18.01.2025 Cumartesi
Kayıt Tarihi : 10.05.2026 12:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!