Gözlerimiz alışkın değil bu taze ışığa
Biz ki mühürlemişiz kalbi karanlığa.
Kalsın dallarda o pembe, o beyaz rüya
Bizim soframızda ekmek bayat, su soğuk;
Köklerimiz sarsılmaz bu uçarı rüzgârla
Pazarlığımız bitmiş artık sitemle, zarla.
Baharın gelişini bir uzak masal saydık
Kendi içimizdeki uçurumlarda uyandık.
Yollar kıvrılır gider, çiçekler boyun büker
Zaman, avuçlarımızdan sessizce akıp gider,
Bir adım daha atsak, belki sırlar çözülür
Lakin ayaklarımız da dünyanın zinciri...
Kayıt Tarihi : 30.03.2026 11:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!