Yoldur, uzun sürecek zorluğun azmi
toprağı kaldırmış, filizler emsal.
Başları omuzlarında fikrimiz yükselir!
Zora eğilmez yapraklar gibi hür ve selim
yağmura sırt olmuş şu dirliğimiz!
Bahar sürgünü, hoyrat bir türküdür.
İtiraz etmek: kime, hangi haktan buyruk
Meclis-i Mecusi’nin makamı risalesinden
Hangi elin sevabını hangi kalbin küfründen
Ayırır o gafil, şeb-i aruzun da yok doğruluk.
Har-ı minder şirk ile koyduğu başından
Resulünü meyil etmiş gıyabında bir karanlık
Anlamak için soyun Rosa, soyun!
Mana bir örtüdür.
Ne kadar giyindiğin ne kadar anladığınla ilgili.
Bugün bu çıplaklığın beni baştan çıkartamıyor.
Çünkü aptallığı sevemem Rosa.
çıplaklık yatağa, aptallık sana dokunduğu sürece
Hani bir de sen dese yağmurda şarkı söyleyen yaprak.
Ey haktan nasip taşıyan damla, duydun mu ki sen!
Sen çöllere dökül de o hep ağlasın bırak,
biz anlamaz diliyiz bu şarkılar da, anlamaz biriyiz.
Kızgın gözleri ateşler saçan, gelsin de beli aksın ki yere;
o boşalan gök, biz yeşile düş yaran sahipsizleriz.
Niçin?
sessizliğin gölgelerinde saklıdır
Yıldızların altında
içinde kanayan bir sonsuz.
Bir son içinde
Dipsiz bir soğurda
Kalmadı içimize bir rahatlık
Sakız ağacının gölgesi üstümüze eğilsin!
Efsunlu bir rüzgâr gibi o karşı sahilden
Rüzgâr, en güzelinin kokusunu alıp getirsin.
Güneşe karşı boynu bükük güne bakan gibi
İçi kurumuş gövdemizi serine dikmek
Elleri ufacık, sevimli bir aşktın sen
Hani yüzün güller gibi al al olmuştu
Tutmuştum gülüşünü dökülmesin diye
Hala kalbimdedir o, saklarım onu.
Dolansa yüreğim gecedir o saçların
Şimdi tam susmanın zamanı, vakit bu ya
Bulutların kapandığı gökyüzünün, içime dolmayan bir nefes gibi
Yarım kalmış umutların gölgesinde, diş gıcırtısıyla
Kalbimi, kırık bir camla biliyorum.
Sana bakıyorum; kirli bir camın arkasından, ne kadar mutluydun.
Sen, güneşin doldurduğu bir bahar ve bense bir güz günü gibi bulanık!
Belki ile başlayacak her cümlenin
Her satır arası yalnızlığına
Hiç bir zaman gelmeyen ve gelmeyecek
Kararan kalbinden çıkıyorum!
Ne siyaha bulanmış göğün yağmurundan
Ne sarsılacak yerin depreminden
Karışma aklımın yollarına, bırak nereye çıkarsa çıksın
Duraklarım yok, sen olma! Çarşı pazar değil ki bu yürek!
Şehrimin sokakları bir tek aşka çıksın.
Ağlatma, incitme yalan değil ki
Sevişim başka olur! Varacağım yerde.
Sen orada ol, daha önce değil!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!