Ağlaman boş diyorum sana! Artık kurusan.
Nice rezil, nice soysuza yağma artık!
Ben yaş'ın da değilim ki sen haki're acırsın
Bırak kavrulsun imansız! Çekil, git artık!
Sensiz dert götürmez, içi çöle kum olmuş
Dizeler alt alta gelse ne olur, yan yana dizilse tümceler
Anlamı sen olmayan hiç bir simge ve bütün imgelerin
Lütufuna yerdiğim koca kâinat ve göze gelen şu zuhur
Sen olmayınca dünya olsa ne olur! Ne olur, olsa yalan.
Hani dolansa şu çehresini, ömrü olduğu kadar uzun
Irmakları sarsa cennet gibi serin ve ayyuka uzansa
En büyük yalandır, bir cam kırığı gibi dağılıp
her parçadan çıktığını söylemek kendine.
Ne çok hatıram var kesen yüreği,
öyle; birine usulca varıp
soramaz insan, soramaz işte!
O güzel zamanların ne olduğunu.
Uzun zamanları göğüslemiş kısa bir ziyaretti
biliyorum; bu gelişinde keyfi yok, gidişinde.
Bizim için bir anlamı varsa eğer;
tek bir şey!
Ya İzmir hayırsız, ya ben kendimi bilemedim
estirdim içimde bir kıyameti, yollara laf ettim.
Dediler ki:
Sen, karanlığın çocuğu doğacaksın
Gün sana haram, helal olan karanlıktır!
Gölgeler senin için, saklı ve gizli senin
Umudun gözyaşı olsa, o gönül kör olur
Sen gölgelerin avuntusu, ümitsizliksin.
Ne güzel bir serinlik vuruyor cana
Kapım açık, yağmur döküyor içimi
Yapraklar acımasız şarkılar söyler
Anılar çalınıyor, ıslak makamında.
Urumçiden, Ural’a kadar uzanan
Diyelim ki ben yanlış anladım;
sen anlatmakta kusur işledin.
O halde teşbih ettiğin bu yol,
boka sarmış ağa, aklı değiştir!
Sandığın o biz olmadık daha,
olmadık işleri başımıza yıkarsın.
Ne aynıdır ah bu sancısı aşkın
Ne yalandır duyulur, en güzel şarkıda
Sessizce bir acı sokulur içine;
Tatlı bir telaştır saat başı kurulan.
Çalmadı hiç kimseye böyle bir zaman
Sormadı yüreğin içini açıpta
Ağzı Allah diyenin haram sıçan götüne!
Layıksınız ulan, layıksınız! ...
Aklı şaşan zübab'ların iğne girse götüne
yetmez bu deyu deyu çuvaldızı ararsınız.
Han ile handanı; kar olmuş, kara olmuş.
İlet ile gele gele; içten içe yara olmuş.
Bu asur'a dokunmuş her ateş
bilmezdi okyanus’un serin kalbini.
Ve gelen o yalaz! Düşen suyuma
darbıyla mahvın öyle bir kalleş!
Deştiler içimin ruşen evini
yıktılar yüzümün o mavi resmini.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!