Yok be içim,
sana gözümden fayda
elim soğuk, tenim alışık bu rezil kimsesizliğe.
Gitmem, seni öksüzlüğe terk edip
geleceksen! Benimle... Çürüyeceksen! İşte! Onu bilmem.
O benide aşar, senide...
Bir yudum çay ve bir nefes sigaraya
Dikkati çuvallamış bakışım çekilir.
Zahmete sokar bütün düşünceleri
Bir neden var biliyorum uyku kaçaksa.
Bir neden
Koyamıyorum hiç bir tarafıma.
Şimdi sen yoksun ya
ısrar ediyorum kendime!
Hani, gölgelerin güneşe şahitliği gibi
yokluğun bu mahzenlerinde,
terkedilmiş halimi süzüyorsun ya!
Biliyorum başka topraklara güldüğünü.
Yokuşlardayım; hayatımın çekilmez saatleridir bu
Ve bilindik ben değilim, ben
Kendi çıkmazlarımda
Kırdığım kalplerin hüznüne yaslanarak
Adımlıyorum kaderimi…
Hiç düşünmüyorum, gözlerimdeki gibi değil hayat.
Yalan yere yaşıyorum,
yalan! ..
Yok yere havayı kirletip;
varlığımla değil ama sandıkça anlıyor,
sevdikçe ölüyorum, sevdikçe...
Bildikçe bir terimden, gördükçe ağlıyor;
Kendime inandım hep doğrusu
ama ağladığım çok oldu çok;
kızgınlık yıkıp geçti kırgınlığımı,
ben hep devranı suçlu saydım.
Her şeye yetişmez bir akıl
her şeye dokunamaz da...
Sustu!
Bütün sesler sustu.
Söylenecek bir şey yokmuş gibi
Kalpler durdu,
Nefes sustu.
Belki kederli içinin masifliğine
Salgın bir düşüncedir yetkin bir nüfuzun
Ötekine sanrısız! Düpedüz dosdoğru!
Bu rişdar umumunun hicabat makamıdır
Ötekine na hak, her koldan tecavüzü...
Ne sistir işimiz, ne gize yoldur! Ne sondur
Bu!
Kapısını
Artık kapatacağım, gönül yenik düştü bu savaştan
Yüreğimin karanlık geçitlerinde, siyaha sarılacağım.
Örümcek tutmuş eski zamanların tozunu alma vakti.
Çoktandır gözüme düşen karanlıkların buyur ettiği
Gönlümü sonsuz bir yasa ve her şeyi aşka bağlayan
Yağmurun yaprağa sözümü var dı!
Toz tutmuş gözlere düşmez bugün.
Niyetsiz bir göğün yağışı olmaz mı?
Kum tutmuş tarlaya acımaz bugün.
Yağmaz mı?
Ağacı yok diye hiç sebepsiz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!