Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Bir çıkmaya görsün sevgi
Yerini nefret doldurur,
Öyle yakıcı bir yel ki
Eser,kavurur,soldurur.

Büyür,azmanlaşır nefret

Sevgi paylaşılmaz ki
Yarımlar bütünlenir
Uyar ise birlenir.

Zorluklar aşılmaz ki
Kolaylık öne gelir

Bak bulutlar yoğunlaştı
Arıyor yağacak diyar...
Sevgilerim bulutlaştı
Arıyor ıslatacak yâr...

Yağmurlar düşünce yere

Yine rüyalara geçişti hayat
Şeytanlar ısıttı soğuk yatakları.
Rüya da olmasa doğrusu ya
Yaşanılır tarafı olur muydu hayatın
Bizcileyin bekârlardan yana?
Sevmek dolu bir hayatın içinde

Oturup bir sofrada
Şeytanla yemek yemişsin
Ondan bu yana
Onu-bunu aldatmaya sanki
And içmişsin.
O aldananlardan biri de

Kışın resmini çizdim şiirde
Kullandığım renkler hep soğuktu,
Yaprak yaprak sevgiler yerleştirdim ağaçlara
Sevgiler de donuktu.

Kışın resmini çizdim şiirde

Sanma ki ben burdayım
Senin gidişinle birlikte
Gönlüm de gitti
Burda kalan tek vücudum.
Ölünce de öyle olmaz mı?
Ruh çıkar gider

Sıra geliyor sıra
Bu yön,yürüyüş sırra...
Binlerce binlerce can
Sığmaz bunca asıra...

Sırrı oldu da gören

Deniz,seni severim bilirsin
Sırdaşlığımı yaptın bunca zaman
Derinliklerine az sırrımı mı gömdüm sanki?
Az derdimi mi anlatmadım gözlerimle?

Geçenlerde benim o sevdiğim kız

KUR’ANA OLAN iman yok ise yeterince
İnsan kıyametleri kehanetlerde arar…
Dünün “NUH’UN GEMİSİ” olur bu gün ŞİRİNCE
Oysa gerçek sığınak imanda, KUR’ANDA var.

Mayaların Takvimi kapanıyormuş meğer