Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Kıvrıla kıvrıla yürüme güzel
Yılanı kendine düşman edersin,
Saçını sallayıp sürüme güzel
Seni sevmeyeni pişman edersin.

Gün gelir sende de güzellik kalmaz

Esmer ya da sarışın
Sonu yok bu yarışın,
Saadete varışın
Rengi nedir acaba?

Belki de tad karada,

Geçen zaman içinde bazı şeye göz yummak
Zannıdır selâmeti yakalamayı ummak...

Sabrın kerametinin esrarına erenler
Asmasından üzüm yer,bahçesinden gül derer...

Saçlar sarı,siyah, kısa ve uzun
Sevgiye şarkılar besteler tel tel...
Okşamak olsun borcu boynumuzun
Sürdürmemek teline yabancı el...

Sırat'tır bir teli öne kurulan

İnsanın en yanılmaz ve en şaşmaz tek huyu
Eskiler ' akl -ı selim ' der yeniler sağduyu...

Gerçeği algılarken kısır kalır beş duyu
İmdadına yetişir, koşar gelir sağduyu.

Gem vurulmaz özgür at şaha kalktı tavlada
Mâbedi sandı o cin korunacak sığınak...
Kâh ATA'ydı dilinde, işine geldi ya da
Kandırmaya mâsumu ALLAH'ı da anarak...

Şahlanan at bir yandan YETER! ..diye kişnedi...

Kader ressam biz model zamanın paletinde
Fırça oyunlarıyla biçimlenir şeklimiz,
Bizi değiştirmek var kaderin niyetinde
Renkten renge sokuyor belli değil rengimiz...

Tanıyamayacağız bir gün biz kendimizi

Ne makinası var
Ne usturası,
Ne tarağı.
Sadece yüz karası...
Berberlik denemeye çıkmış ortaya
Bilmem nasıl bir berber bu?

Başım göğsündeyken
Sıcak nefesin
Nem nem otursun
Şu alnımın üstüne.
Bir hayat boyu
Neş'eli sesin

Aşkını söylemeye şairliğe ne gerek
Her bir yanın bir başka aşka dâvet ediyor,
Ben sana tutulmuşum gönülden isteyerek
Aşkı ben,ışığı mum vere vere eriyor...

Sevgim anlaşılmazsa ne fark eder kâr,zarar