Alper Eğrikar Şiirleri - Şair Alper Eğrikar

İslam Aleminin önünde, Allah'ın bize bir imtihanı olarak düşündüğüm Gazze sınavı var.
Ve hepimiz bu sınavdan kalmış gibiyiz.

Alper Eğrikar

sana anlatmıştım
seni gördüğüm zaman kalbimin tam şurası....heh şurası kıvılcımlar içinde kalıyor...sanki bir mağaralı adam taşları birbirine değdiriyor heyecanlı gözleriyle.....şaşıp kalıyorum.

Süfeyra,
Ben masum bir çocuğum,
Sana gelirken sakalımı yere bırakıp geliyorum.
Tek isteğim yüzük parmağına bir halka geçirmek.
Yükte az pahada gözlerin kadar ağır bir halka,
Kalbim binlerce sıra beklemiştir kuyumcularda.

şu gemi eninde sonunda kalkacak limandan
hani o iç ürperten kornasını çalarak
içinde yorulmuş gazetesiyle oturan adamın
durana kadar yoldaşı olarak

Bir deftere bile sığmayan şiirlerimi yazan gönül,
Dünyaya sığar mı bilmem!
Görmeyişin ceza değil belki ödül,
Sevdiğimi gizledim

insan makuldur nankördür ve artisttir.
kimseyi sevmek gelmese de içimden
sevmek zorundayım herkesi her şeyi seni.
kafamdakileri dinlesem ne farkım kalır kediden?
seni sevsem peşinden sürüklensem ne olurum?

Tıbbi ki hala seviyorum seni
Men dakka dukka
Sakalım yeni gürleşiyordu
Sen kısmen bir papatya
Resmen andırırdın zakkumu
Yalnızlık yağlı güreş resmi

Ey Alper nedir ahvalin,
Bu dünyada nedir arzuhalin,
Bakma çoktur günahin,
Tövbeye koyul hemen!

senin saçlarının
arasında dördüncü köprü inşası
iki aşığı birbirine bağlıyor
istanbul adlı bir karmaşanın
en içinden sola dönünce
acı adlı tramvay geçiyor

Turuncum

lalezarın sokağından girince
ayakkabımı çıkarmak durumundayım
her an abdestliyim bu kesin
tövbe ettim içersem dilimi kesin