aklım
kurcalanmaktan vazgeç
karıncalara ayırdığın vakitte
sinema çıkışlarında kaç genç
kaç yetişkin var saydın mı hiç
molada giderken kenefe
Seni seçilmiş, kaderin armağanı saydım,
Yüzük parmağına bir yüzük geçirdim aklı sıra.
Her defasında sana, en çocuk halimle baktım.
İşte o kadar yakındın, biricik anne olmaya.
siyah gömleğim
dejavu oluyorum arada bir
seni görünce köprüleri yıkılıyor,
yolları satılıyor içimin
paranın babası olanlar sarıyor etrafımı
tam sana gelecekken gömleğimi yırtıyorlar
I.
Siyah pantolonlar giyiyorum.
Aklımda insanlara nefretim ve bir çift göz.
Yürürken yumruklarımı sıkıyorum.
Kaybetmenin vermiş olduğu hırsla.
Gözlerin,
Gözlerin bir deli koşucu.
Durmadan kaçıyor, benden uzağa.
Andırıyor, oyun oynayan bir çocuğu.
Dur, dur artık bitir şu oyunu.
Sobelemek istiyorum seni.
Giceler hüzn-amiz, bain-talak ve mübre karanlık
Gafillik rüzigar idi, üfürdü üstümüze ol şaşırdık
Giceyi nur idmek istilzam, doğan gün gibi ruşen,
Gaflet uykusun uyanıp, şol parlak mum gibi yanardık.
Vakti
Zürefanın oyunu daha bitmeden,
Sonbahar geliyor, güz işte,
Bir yaz sabahı daha işe gitmeden,
Sonbahar geliyor diyorum, gülsene!
seni görüyorum
ne güzel dimdik ayaktasın
onurundan gözlerimi alamıyorum
onur her kıza nasip olmaz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!