Sana geçer benden çile
Yanarsın da her bir gece
Pişman olup deme keşke
Gelme gayrı bundan böyle
Ne sorarım yar halini
Hoşçakal demeyi bekleme benden
Giderken ardından son bir defacık
En acı sözünü saklama benden
Vuslat kapısını kapat öyle çık
Git de şu gönlümden ıraklara düş
Silindi fikrimden derdin kederin
Kalmadı gözümde aşkın değerin
Gönülden ırağa düştü bak yerin
Yolun açık olsun git güle güle
Aşkının gülleri solmaz mı sandın
Yok mudur sevdiğim sende bir vefa
Hasretini verme eyleme cefa
Bir şey söylemeden etmeden veda
Sırra kadem basıp gitme sevdiğim
Aşkınla bezdirip düşürme çöle
Ömrüme hasretin mührünü bastın
Gittin , düşlerimi her gece astın
Anladım canıma var senin kastın
Boynuma urganı taktın da gittin
Ömründen bir yıldız gökten kayınca
Leylanın , şirinin ismi olmazdı
Mecnun ile Ferhat görseydi seni
Şu aşkın tasviri , resmi olmazdı
Tanrı yaratmasaydı gözlerini
Ben vurulmadım hiç böylesi
Dinle artık bir kez sözümü dinle
Kapat bu defteri kapat ey gönül
Yeter bu yediğin kaçıncı darbe
Kapat bu defteri kapat ey gönül
Az mı çektim söyle , senin elinden
Her bakışın ayrı mısra yazdırır
Kalemler tüketen şiir gözlerin
Öldürür kirpiğin mezar kazdırır
Canıma kast eden zehir gözlerin
Divane görenler bir büyü sanki
Mecnun'a eş oldu yazgım
Çölüm oldun gözün aydın
Gece çöker , artar sızım
Çilem oldun gözün aydın
Ne söylesem değerinde
Defalarca öldüm toprak mı? yeter
Başka bir mezara kalmadı gücüm
Soldu gençliğimin taze gülleri
Başka bir ezhara kalmadı gücüm
Hüzün saklar gece sessizce ağlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!