Gittin Şiiri - Alparslan Karagöz

Ömrüme hasretin mührünü bastın
Gittin , düşlerimi her gece astın
Anladım canıma var senin kastın
Boynuma urganı taktın da gittin

Ömründen bir yıldız gökten kayınca
Anlarsın halimi gün gün sayınca
Sızlasın vicdanın ömrün boyunca
Dünyayı başıma yıktın da gittin

Sevdan ki başımda ateşten çember
Gülemedim bir gün her yanım keder
Hiç insâfın yokmuş kalbinde meğer
Bağrıma bir kurşun sıktın da gittin

Yar ne diye beni yabana attın
Yazımı kışlara , güzlere sattın
Sen beni mecnunlar içine kattın
Hapsedip çöllere tıktın da gittin

Hasretin müebbet sürgünüm bitmez
Derdime bin doktor , ilaç kâr etmez
Çile kazanında dumanım tütmez
Gönlümü nârında yaktın da gittin

Duyulmaz oldu da sesim feryadım
Vuslatı mahşere kalan muradım
Ne zaman dolacak kara miadım
Ömrüme çileyi çaktın da gittin

16 Ağustos 2021

Alparslan Karagöz

Konya / Beyşehir