Gözlerin Şiiri - Alparslan Karagöz

Her bakışın ayrı mısra yazdırır
Kalemler tüketen şiir gözlerin
Öldürür kirpiğin mezar kazdırır
Canıma kast eden zehir gözlerin

Divane görenler bir büyü sanki
Vurulmak salise öyle bir an ki
Ne yeşil ne ela geçtim inan ki
Geceden karanlık zifir gözlerin

Saçına baharlar güller takışın
Ne ilktir ne de son beni yakışın
Bin ömre bedeldir bir tek bakışın
Aşk ile çağlayan nehir gözlerin

Sarhoş bir divane yüreğim şaşkın
Harlıyor gönlümü sonsuz bir taşkın
Müebbet esirim ebedi aşkın
Silinmez alnımda kader gözlerin

Sükûtum ardında saklı bir hüzün
Yetmez mi mecnuna ettiğin zulüm
Gizemi muamma efsunlu yüzün
Çözülmez bilmece , bir sır gözlerin

Karşısında nice eller bağlatır
Yaş olur sel olur gözler ağlatır
Derdime tuz basar yürek dağlatır
Korktuğum en büyük keder gözlerin

Sinemde közümü nârıyla yakar
Bağrımda karalar bağlayıp bakar
Gönülden gönüle çağlayıp akar
Zemheri ömrüme bahar gözlerin

4 Mart 2021

Alparslan Karagöz