Almira’ya Mektuplar Şiiri - Hacı Sarıkaya

Yaz bitmek üzere,
Bak, kapıda sonbahar.
Geldi en sevdiğim mevsim;
Dökülsün yapraklar, dağıtsın bir rüzgâr.

Sonra yağmurlar başlasın,
Seyret pencere kenarından bir akşam vakti,
Sokak lambasının önünden süzülen damlaları.
Anlamaya çalış, neden yanmıyor bazı evlerin lambaları?

Hayıflanma öyle boşuna, saat daha erken.
Hava erken kararıyor; belki de güneş küstü.
Yahut biz kavrayamadık vakit varken.

İçimde garip bir boşluk…
Almira, hangi acının üzerini kapatacağım?
Bir çözüm bul; kötü olsa da söz yapacağım.