Saçlarında umut taneleri, gözlerinde hüzün yağmuru.
Ağlıyor desem eksik, gülüyor desem yalan.
Bir kadın tanıdım, zamanı elinden alınan…
Ne yana dönse uçurum, kime tutunsa hüsran.
Ağla hadi, hadi anlat. Nasıl dayanır bu derde insan?
“Kim anlar beni?” dedi. Hangi dil? Hangi lisan?
Bir kadın tanıdım, kıyısında uçurumun…
Hasrete düşmüş yolu, vuslatı ömrün ertesi.
“Gelir mi bir gün?” dedi. “Bana da mutluluğun sesi.”
Hissetmiyorken artık aldığım nefesi.
Sustum. Belki dedim, belki yarın…
Bir kadın tanıdım, sonunda baharın…
Hacı SarıkayaKayıt Tarihi : 3.07.2026 15:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!