Gözbağı başa geçende oyuncağa döner en dişlisi
O artık senin
İster kes parçala, ister vur dağıt
Islak, yorgun bir çamaşır gibi as başucuna
Ya da acele etme önce hazırla
Bugün doğum günüm
Mavileşmiş umut
Yeşillenmiş huzur
Kırmızıya dönmüş tutku
Gökkuşağın oldum gülüm
rüzgar fısıldamış bir kez çağrını
kızgın nefesini taşımış yüzüme çöpçatan
ben, kumsalın aşığı deli kız
yerimde nasıl durayım
kahrolsun durgunluğum
köpüklensin sevdam
Keder asılı kalınca gözlerinde
Bir tomurcuk çiğnenir
Boynunu büker çiçek
Bir iç çekiş dokunur yüreğime
Gözünde parıltıyı görünce
Bahar mı geldi
umut yokuşu canlanıyor mu ne
suyun gözleri çipil çipil
çiçek çiçek gülümsüyor yine toprak
ama neden bakışlar bu kadar ürkek
ayaklar yükünü taşımada bu kadar acemi
Canım
Son gönül yorgunluğum
Havasız kalmıştım ya nicedir.
Bir anda doluverdi hayatıma cıvıltın
Canım
Öğrenciydik
öğretmendik
askerdik
bekası için çınarın ant içtik
Kolektif bilinç narında erimeliydik
İnsana dair bir şeyler yazmak gelmiyor bugün içimden
Bahara küsmüş, uyanmıyor toprak
Gözler ışıksız
Sular yitirmiş kaynağını
Heyecan vermiyor yağmur
Zaman eğesi işler gönül bağında
Felek eleğinde sevdayı sınar mı acep
Dağ başını tutmuş kara bir bulut
Zehrini toprağa salar mı acep
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!