Anaların göğüsleri kesildi
Hamile kadınların karnı deşildi
Gözleri oyuldu merhametin
Başı kesildi medeniyetin
Kurşuna dizildi ümitler
Yakıldı, diri diri mezara kondu mavi gökler
Çok kederliyim bugün,
Sana bir armağan vermek isterdim
Hiç görmemiş,
Seninle hiç tanışmamış olsam da
Ülkeme vermeye çalıştıklarını biliyorum.
Buz gibi havada bir saat
Telefon kulübesinde sıra beklersin
Elinde jetonların
Kalbinde özlem…
Katater ne zordu…
Vücudun yanardı,
Dudaklar kupkuru.
Su içmek olmazdı
On iki yaşında bir çocuk
Hemşirenin dudaklarında gezdirdiği bir damla su ile can buldu.
Anılarda yer eden
Birçok sayfa
Silinmez izler
Derin kederler
Yılmaz bir umut
Şeffaf aynaların buğusu
Kelimeler mutlu,
Seyahatten dönen martı
Denizin yosunlarını anlatıyor
Ufkun çizgisi ne uzak
Ne yakın kalbin sevgisi…
Sarı saçlı,
Mavi gözlü,
Dünyalar tatlısı
Küçük İsmail.
On yaşında
Kalbimin derinliğinde,
Ta içinde yüreğimin,
Gönlümün uçsuz bucaksızında
Bir acı ki anlatılmaz...
Laleden yaptığın o şirin bebekler,
Müjde vermek!
Ne anlamlı ve hoş bir söz.
Bir insanın yaşamına dokunmak...
Bir insanın yaşamına dokunabilmek...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!