Bu kaldırımlar
Hiçbir zaman açığa vurulmamış sevdayı anlatır bana
Engelleri anlatır
Ve onları aşmayı
Yıllarca beklemeyi,
İlk günkü gibi sevmeyi…
Çocuklara şeker verin
Sevindirin onları,
Gülümsesinler içtenlikle
Gözlerinin içi aydınlansın
Umutlansınlar yeniden…
Her an duyumsayabilmeli kalbi...
Varlığını hissetmeli kırçiçeğinin
Kelebek kanat açıp uçmalı
Bugün, yarın, sonraki gün,
Geçmişte ve gelecekte...
Bu hafta sonu
Fotoğraf albümümü düzenledim.
Hüzün dolu anlardı…
Yaşam bir fotoğraf karesine nasıl sığıyor?
Ne kadar kısa ömür dediğimiz şey…
Onlar,
Her yeni günde
Yeni bir umut var diyorlar
Bugün de güneş açtı
Gökyüzü masmavi
Güneş parlak
Kendimi tutamadığım,
Tutunamadığım ortada…
Yakalandım bu coşkun sele
Kapıldım gidiyorum…
Az önce gözlerimden akan iri damlalar
“Engellilerimiz ve ailelerine…”
Gökyüzü aydınlık bugün, güneşli
Ama benim yüreğim donuyor çevreme bakarken
Beni duyuyor musunuz
Beni görüyor musunuz
Mutluluk dünyası var mıydı?
Sevgi ve merhametin dünyası…
Çok aramıştık
Bazen bacaklarımız bizi taşıyamaz olmuştu
Koşuyorduk alabildiğine
Ayaklarımız durmak istiyordu yorgunluktan,
Gökyüzü ve deniz,
ay ve yıldızlar.
İçimi ısıtan güneş.
Gözlerin aydınlığı,
yeni iklimlerde yeni umutlar.
Hiç bitmesin...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!