Madde esiri olanlar;
Yakıyor nice canlar.
Mazlumlara olanlar:
Nemrut,fravunu sollar.
Taştan gül bekleme hiç,
Zalim denen şu gurbet,
Yedide bitirdi bizi.
Yaş ilerlemiş olsada:
Bırakmadı yakamızı.
Hergün üzüntü var.
Emreyle,Emirhan ve baba annesi,
On sekiz temmuzda gittiler burdan.
Haber soruyorum hergün onlardan.
Şu an benim gönlüm yasta,
Yeğenim Yaşardır hasta.
Can daim değil kafeste;
Uçup gidecektir birgün...
Yolun sonuna gelmeden,
Osmanlının sürgünü,
Gerçekten bir dramdı.
Nice vatan evladı:
Sürgünlerde can verdi.
Kiminin parası yok,
Yine yağmur yağıyor,
Her taraf su altında.
Rahat etmek mümkünmü,
Şu üç günlük dünyada? ..
Kimisi muhtaç olur,
Ne günlere kaldık yarab:
Her tarf oldu toz duman.
Öyle bir hale geldik ki,
Karıştı dost ile düşman.
Güven, itimad kalmadı.
Bir kaç sözüm vardır:
lütfen dinleyiniz beyler.
Hani nerelerde kaldı,
Bu dünyaya hükm edenler? ..
Şu çok yaşlanmış dünyamız:
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!