Yaz gelinve açar güller.
Dalında öter bülbüller.
Dünyaya güvenen beyler:
İstanbuldan haber aldım;
Yeğen Yaşar olmuş hasta.
Şu an yatar hastanede;
Hane varya; “ ye kürküm ye.“
Bir örnektir akıllıya.
Aklı olmayan insanlar;
Hiç farkına varmadan:
Uçup gitti seneler.
Daha ömrüm var derken;
İki mayıs doksan sekiz;
Ufuk dünyayageldi.
Ufuk’un doğumuyla: Baba evi şenlendi.
Boşa geçirme zamanı,
Giden zaman geri gelmez.
Kulluğunda kusur etme.
Binlerce yıldan beri,
Bu taprağı vatan ettik.
Çanakkale, Sakaryada:
Ümidimi yitirmedim,
Bir dost eli bekliyorum.
Dertlerimi paylaşacak;
Dert ortağı bekliyorum.
Haksızlığa dur diyecek,
Dağlar, taşlar zikir eder Mevlayı.
Şükür RABBİM ihsan ettin çok şeyi.
Malım, mülküm, canım kurban yoluna:
Ümmet eyle beni ol Hak nebine...
Vaktı gelen bu dünyadan göçecek.
Sıra mutlak birgün bize gelecek.
Ecel şerbetini herkes içecek.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!