Gani Barutçu kardeşim,
Selam ile başlayalım.
Eski o güzel günleri;
Bilirsin Elifi, Beyi,
Okumuşsun Emsileyi,
Yere düşmeden kırağı:
Beklerim gel Karabacak.
Yüzün güzel, sözün tatlı,
Mağrur Kişilere;
Etrafında şakşakçılar,
Sen kendini ne sanırsın?
Altı evlat verdi Allah:
İsmail, irfan ve şükran,
Fatoş, Zinnet ile Ali,
Çok yoksulluklar vardı:
Geçmişte ülkemizde.
Çok sıkıntılar var idi:
O zamanlar herkeste.
Şimdiki gençler bilmezler:
Vardığımda kölüne:
Bir çok dostları gördüm.
Dalıp, dalıp düşündüm:
Esas olan tevazudur.
Biliriz dünya fanidir.
Kibir,gurur edenlerin;
Sonları mutlak hüsrandır.
Her daim tevazudur;
Her taraf şeyhlerle doldu.
Müridliği begenen yok.
Öyle bir zamana geldik;
Yedinci torunum Elif;
Hoş geldin ailemize.
Dilerim Yüce Mevladan:
Güzel Emremiz bizim:
Kutladı yaş gününü.
Babaannenle ve ben:
Öperiz gözlerini...
Evimizide ilk çiçek:




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!