Ali Sandıkçıoğlu Şiirleri - Şair Ali San ...

İki mayıs doksan sekiz;
Ufuk dünyayageldi.
Ufuk’un doğumuyla:
Baba evi şenlendi.

Üçüncü torunumuz:

Gerçek mürşidin sohbeti,
Yakar kalbteki ateşi.
Hem artırır muhabbeti.
Tut bir mürşidin elinden..

Onlar güneş misalidir.

İzin alarak beyinden:

Kovanından çıktı arı.

Bal toplamak niyyetiyle;

Kokmasın diye eşya:

Tuz ile tuzlanırdı.

Öyle bir ana geldik:

Yalan dünya, yalan dünya,
Birçok gülü solduransın.
Vakit geldiği zamanda:
Gence, yaşlıya bakmazsın.

Mevla koymuş kanununu,

Yalan dünya, yalan dünya,
Baki değil, fani dünya!
Hiç kimseye yar olmadın:
Şimdiye dek yalan dünya.

Malın yalan, mülkün yalan.

On nisan ikibin yedi,

EMREnindir yaş günü.

Sanki daha dün idi;

Anam, anam güzel anam,
Gün görmüş, geçirmiş anam.
Şimdi köydeki evinde:
Yalnız kalan benim anam.

Herkes imrenirdi sana.

Elli dokuz senesinde:

Gurbetin yoluna düştüm.

Bunca zaman geldi, geçti;

Mevlanın aşkıyla ağla.
Günahlara tevbe eyle.
Sakın uymayasın nafse.
Nuru,feyzi indir kalbe.

Dağlar ağlar, taşlar ağlar.