Ali Sandıkçıoğlu Şiirleri - Şair Ali San ...

Madde esiri olanlar;
Yakıyor nice canlar.
Mazlumlara olanlar:
Nemrut,fravunu sollar.

Taştan gül bekleme hiç,

Zalim denen şu gurbet,
Yedide bitirdi bizi.
Yaş ilerlemiş olsada:
Bırakmadı yakamızı.

Hergün üzüntü var.

Emreyle,Emirhan ve baba annesi,

On sekiz temmuzda gittiler burdan.

Haber soruyorum hergün onlardan.

Uyan yavrum uyan, uyan.
Ömrünü eyleme zıyan.
Sayılı günler tükenir,
Sonra olmayasın pişman.

Bu gençliğin böyle kalmaz.

Nedir senin bu halin?

Göğe değecek başın.

Bahar ile yaz geçer,

Son yolculukta biter:
Şan,şöhret ve şamata.
Kamil iman ehliysen;
Ereceksin rahata...

Toplanır eşin, dostun:

Şu an benim gönlüm yasta,
Yeğenim Yaşardır hasta.
Can daim değil kafeste;
Uçup gidecektir birgün...

Yolun sonuna gelmeden,

Yalanları hiç bitmiyor,

Kahırları çekilmiyor,

Nursuz yüzleri gülmüyor:

Osmanlının sürgünü,
Gerçekten bir dramdı.
Nice vatan evladı:
Sürgünlerde can verdi.

Kiminin parası yok,

Yine yağmur yağıyor,
Her taraf su altında.
Rahat etmek mümkünmü,
Şu üç günlük dünyada? ..

Kimisi muhtaç olur,