Başlar ölümsüz hayat:
Daracık kabir evinde.
Dünyadakı dostlardan,
Kimse olmaz yanında.
Kara toprağa konunca:
İyiliği çok severdin,
Herkese iyilik ettin.
En sonunda sende gittin.
Güle güle Mehmet dayı.
Yıllarca köyü bekledin,
Tarih kokan eserleri:
Gül donanmış bahçeleri,
Ğarıp, yaşlı ve gençleri,
Öldürmek için değermi? ..
Çıkar menfaat uğruna,
Güneş doğar ufuklardan,
Yağmur iner bulutlardan.
Canlanır dünya yeniden,
Hizmet için insanlara.
Bülbül neşe ile öter.
“Elestüde” soz vermişiz;
Bizler: “Kalu bela” diye.
Uymak lazımdır bu ahde:
Bu gerçeği biliriz biz...
Ne sıyahındayız, ne beyazında,
Hürriyet, demokrası,
Deyip deyip geldiler.
Nice masum canlara,
Akar dereler, akar,
Gider dolar denize.
Sular akıp, gideken;
Nasıhat eder bize.
Mevcudatın hepisi:
Selamün aleyküm Mehmet Kayalı,
Günün ve gecen hayırlı olsun.
Hak yolunda yürür iken,
Çok hizmetler yaptın dine.
Rabbim inşallah zay etmez.
Riyakarla, münafığın,
Yemyeşil yaylalar,Dumanlı dağlar;
Çağlıyor suları, uçuyor kuşlar.
Aradım, aradım bulamadım yar.
Dostunu yitiren çok kerre ağlar...
Kara toprak olacaktır mezarım.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!