Bunca mezarlar görürsün,
İçinde insanlar yatar.
Nice ağa ve beylerin;
Üstlerinde otlar biter.
Sararlar beyaz kefene.
Taşın üstünde gül bitmez.
Serabtanda su içilmez.
Bahile güvenme sakın.
Cimrinin ekmeği yenmez…
16.10.2011 Almanya
Unutuldu ahıret,
Yatırımlar dünyaya.
Çok insanlar koymuyor:
Başlarını secdeye..
İnsanları aldatmak,
Bir eski dosta sordum:
Vefa için ne dersin?
„ Vefayı bilmem amma:
Vefasızlık çk gördüm.“
Şu yalancı dünyada:
Köyümün adı: Silyan,
Kalkandereye bağlı.
Daim bir karar kalmaz,
Dünyada insan hali…
Hani nerde Silyanlım;
Akşam oldu kapattım ben kapımı.
Kimsem yokki, sorsa benim halimi,
Bir gün bana aymı olur, senemi?
Yalnız kaldım ğurbet elde ben yine..
Nerde benim torunlarım, kızlarım?
Bir türlü huzur bulmuyor:
Benim şu yaralı gönlüm.
Yalnışları gördüğümde;
Yeniden yanıyor gönlüm.
Çevremize bakıyorum:
Günlerden Cuma idi
Telefonun zili çaldı
Arayan oğlum İrfandı
Haber ise üzücüydü
Titrek sesle dedi bana
Bügün günlerden Salı,
Yine hüzünlü gönlüm.
Maddeyle şifa bulmaz:
Benim yaralı gönlüm.
Her geçen gün ömrümden,
Yaşım ilerledi,tutmuyor elim.
Boşunamı geçti, gece günlerim?
Dogrusu gençliği özler dururum.
Kaybettim mi, kazandım mı bilemem.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!