Doğduğumda beşiğimdin.
Yemeklerde kaşığımdın.
Okullarda kalemimdin.
Güzel sevgili ağacım.
Bazen tırmık olup bahçemi sürdün.
Çalış, ğayret eyle gündüz ve gece.
Aksın kelimeler hep hece, hece.
Güneş doğar şafak vakti gelince.
Güneşle uyanan can olursun sen.
Sakın üzmesin seni, akşamın karanlığı.
Yıktılar evlerini,
Bozdular bağlarını.
Nice minik yavrular,
Verdiler canlarını...
Yıkıldı minareler,
Zam üstüne zam geliyor,
Paramız hergün eriyor.
“Bit pazarı” şenleniyor,
İnanmazsan bak kardeşim.
Yeniden hortladı sevir,
Sandim ki, dünya baki.
Yığdım mal ile mülkü.
Ömür sermayem bitti.
Anladım ki, aldandım.
Dünya bemimdir dedim.
Çocuklar sevindirilir,
Güzel elbise giyilir,
Büyük elleri öpülür:
Bayarmalarda, bayramlarnda.
Dostlar dostlarını arar.
Akşam oldu yine güneş batıyor.
Bilinmez ki. Kaç çiçektir soluyor.
Kimileri gelirken, Kimileri gidiyor.
Yaşayanlar değilsede bak ölüler ağlıyor..
Kimileri zevku, safaya dalmış,
Namert insanlarla dostluk eyleme.
Namert sofrasından bir lokma yeme.
Merde ve namerde sırrın söyleme.
Namerd insanların ikramı olmaz.
Cimri insanlardan ihsan bekleme.
Ahır zaman diyorlar,
Yaşadığımız devre.
Küfür ısyanla dolmuş,
Bir baştan.başa dünya.
Gitti gerçek alimler.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!