Hüzünlerime döndüm yine,
Koskoca kadının koskoca sevgisiyle,
Gizli düşüncelerinin içinde,
Karakış soğuğu da varmış.
Hüzünlerime döndüm yine,
Ne farkedecek yine denizdesin işte,
geminin içinde olman değiştirecekmi sanki.
Dua edeceksin çıkmak için girdaptan.
Her zaman çarşaf gibi bir deniz,
yol almak için çok rahat değilmi.
Bazıları çırpıntılı olsada, fırtınayada alışman lazım.
Neye yakarsam boş,
ne için, neden, haykırış.
Uzaklardaki sevgimi acıtan canımı,
yoksa, çok mu yakın olması..?
Yüreğimin içindeki yürek,
bedenimdeki can,
Eylül hışırtısı
kuru yapraklardan geliyor.
üzerindesin ya..
Bu yolda yürüyorduk hep,
el ele vermiş.
Yalnızsın işte, gittiğin gibi,
Gönlünce yaptıklarından eminsen,
Günün gün gibi geçtiyse içinden,
Bugünde huzurluysan, yarınından,
Seviyorsun yarınlarda bu günü.
Mavsimlerden tercih yapmıyorsan,
Yok ol ne olur, dayanamıyorum,
yoruldu yüreğim ayrılıkların hasretinden.
Kolay değil dayanmak,
derin bir yara acısı bu.
Yok ol hüzün içimden.
İlk ağlattığında,
Boşver demiştim kendi kendime.
Belki de bende hata.
Zaman geçtikçe üzerinden,
Sonraları, unutamadığımı anladım,
İlk ağladığım zamanın hazını.
Acılardan yazarız,
taştıkça duyguların sızısı.
Hayat güzel oysa,
birazcık tebessüm ve gülümsemek.
Bırakabiliyorsan arkanda,
neşe bırak, yaşamdan arta kalan.
Ne güzel günlerdi onlar,
kayıtsızdık yaşama bir zamanlar.
Yılkımız yoktu hayata,
tertemiz duygularımız ve
yakarışlarımız sadece beyazdı.
Ne geceler gördüm kara,
Kalbimde bir örtü altında taşlar.
Korkunç bir gürültü kulaklarımda,
Tek istediğim sendin.
Ne geceler yaşadım sarhoş,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!