Hayattan yanlız sevgi istedim,
sadece sevgi, fazlalığı olmadan ama..
Mutlu olmak istedim,
herkes gibi, özenmeden.
kıskanmadan, insanca.
Tek istediğim sevgiydi, bana özel olan.
Hayır değil heralde susmak değil yaşamın turası,
Kimlik bir tarafta bedense diğer tarafta,
Korku yok içimde sanki yıkanmış gibi yürek.
Netlik yok yaşamda herbir dalı kırık gibi sanki.
Yanlızlığın kucağında pışpışlanan bir bebek.
Sus artık dinlemek istemiyorum masal falan.
Öylemesine takıldı bakışlarım,
bakakaldım kendime,
saçlarım kırlaşmış,
çizgiler başlamış anlımda,
boyuna uzayan.
Yüzümü tanıyamadım,
Bir gün, biri çıkar gelir
Elini tutar yıkılmışken.
Son bir hamle yapar tutarsın, hasretle, özlemle.
Asırlar geçmiştir belki boş olalı yüreğinin.
Can hıraş sarılırsın, kenetlenir ellerin.
Beyoğlunda bir gece bu gece,
yer arıyor yaslanacak, sarhoş.
Işıltılarında gizilisi olmayan,
fahişe edalı, kaçamak eller.
Uzun etekleri kaldırımlarda,
kepazelik yapmadan ama..
Gözlerinin kokusunu aldım yine,
Ellerimle dokunmak istedim yüreğine.
Sözlerinin rengini gördüm,
Kadeh kadeh üstüneydi bu akşam.
İstanbulun puslu akşamında,
Üşüdüm, içim yanarken.
Her gün haykırdım içime,
geceye bağırdım, pusuna doğru,
ağladım günlerce,
ama yoktun.
Mutluluğumu haykırdım,
uzak çöllerden hasretine,
Bir martı olsam,
Deniz fenerleri ve sonsuz göklerin bana ait olduğu.
Hep mutlu, özgür, hür bir yüreğim olsa, sevilen.
Simit yesem kovalarken vapuru,
pervane sularında ıslanarak.
Bıraksam kendimi dalgakıranların üzerine.
Yaşamak bu heralde,
sevdikçe hayatı, kısacıkta olsa.
Yaş görünmez acıyla akarken içine.
Sevmek kolay değil gönülden,
yürek lazım.
Simit pastadır, renklerse pembe,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!