Hayati ötelemeden geç,
Sevgiyi yanina alarak.
Tasalarin uzak kalsin düsüncelerinde.
Yik duvarlarini, gürültü yapmadan.
Hayati itelemeden, hor görmeden geç.
Kalbindekiler yine kalbinde,
En sonunda senisizliğe,
Hasrete, yokluğa,
Vedalaştım sessizliğe.
Seninle ilgili herşeye,
Hatta sevildiğimi anladığım,
Kaçak günlere bile,
İçi gülüyordu baktığında,
İçine giriyordu gözlerimin.
Nazar gibi boncuk boncuk.
Konuşurken pınarları doluyordu,
Kırpışmıyordu bile kirpiklerin.
En güzel maviyle karıştırsamda,
Seni Seviyorum,
Çünki hayatı seviyorum.
Çünki insanları ve yaşamayı seviyorum,
Seviyorum paylaşılanları, ortak nefes alışları seviyorum,
Aynı atmosferden, havadan.
Seni seviyorum canımın içi,
Yürekten istediğin,
içinden geldiği gibi bir dilek tut.
Sen seninle ol ve
çok istediğin bir şey dile ….
Gözlerini kapat kendine,
dene bir kere..
Gecenin içinden yaz bana,
dört duvar arasından,
yada özlemini çektiğin yüreğin karanlığından.
Ama acıtmadan yaz ki,
ağlamadan okuyabileyim.
Sevdiğini öyle bir yaz ki bana,
Bir çıkarabilsem seni,
Ah bir içimden atabilsem.
Umutsuz düşünebilmek,
Köksüz bir ağaç,
Veya kansız bir damar.
Alargada gemi nasıl beklerse,
Sensizlik gibi ağır bir sevda, kadınım.
Günleri unutturmaya çalışan,
Meze diye koyduğum, iki zeytin,
Kadehimdeki rakının anasonu,
Eski bir meyve sandığı ile paylaşmak.
Taşlara vuran iyot ve yosun kokusu,
Yaşanacaktır sen istemesende,
kaybettiğini zannettiğim güzel beklide,
çok bedbaht eden acılı zamanlar.
Belki Can babanın dediği gibi,
yıldırımlar resmini çekecek,
sarılmışken sevgiye, yalnızsındır.
Buruk bir deniz değil istediğim,
Köpüren ve coşan bir dalga,
Kayaları şarkılarıyla döven ve inleten bir deniz.
Buruk bir deniz değil istediğim,
Sevgileri maviliklerinde,
Ayrılıkları köpüklerinde yok eden.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!