Duygularımı yazdığım,umutlarımı paylaştığım bir defterim vardı...
Bir esinti oldu,
Defterimin sayfalarını ve unuttuğum duygularımı kıpırdattı.
Peşinden, şiddetli bir rüzgar çıktı,
Defterimle birlikte duygularımı da,umutlarımı da aldı götürdü...
Oysa ki!
Zalimlere cehennem,
Müjde! iyilere cennet var.
İstemeyene ondan,
İsteyene bundan var.
Tarih, yazılmaya başlamış.
Ben, doğmuşum bu topraklarda.
Soyum-sopum belli olmuş.
Devletler –İmparatorluklar kurmuşum ayrıca.
Teoman olmuşum, Metehan olmuşum.
Yıldırmışım Çin’i yaptığım akınlarla.
Bir kağıt parçası için namusunu,şerefini, kimliğini satanlar
Utansın!
Cansız alet çalıştırıp,gençliğini işsiz,aç bırakanlar
Utansın!
Sözde müslüman olup,gerçekte kilise çanı çalanlar
Utansın!
Bir gün vakti gelince...
Omuzlarda yükselerek taşınacağım...
Ve ben...
O anı...
Yalnız ruhumla yaşayacağım...
Yıllar önce demiştim sana…
Sen…
Aklımın değil! kalbimin isteğisin…
Zaman geçince değiştim mi? sanıyorsun…
Her zaman seven ben olacağıma,
Birazda sevilen olsam.
Kimbilir?
Belki dünya ve insanlık daha güzel olur,
Güneş ve ay daha parlak doğar...
Seni sevdim...
Sevmiştim...
Sevebilirdim...
Uğruna bir bilsen,neler feda etmiştim,
Hata bendeydi,sevip söylememiştim.
Söyleyemezdim...
Bilmem ki neyleyek..
Nasıl edek? ..
Nasıl etsek de söndürsek….
Yandı bi kere bu yürek…
Yandı yürek…
İnsanlar sahte gülücüklerle bezenmiş, maskelerini takmışlar...
Komşum aç-susuzmuş,
Dayım hasta yatıyormuş,
Annemse için için ağlıyormuş,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!