Ali Orhan Günaydın Şiirleri - Şair Ali O ...

Sen,
ağlama çocuk..
Yüzün hep gülsün.
Gözyaşı yakışmıyor yüzüne...
Sen gül ki!
Dünya gülsün...

Çocuk dediğin;
Elleri çatlayıp,kanamalı...
İşçi olduğundan değil!
Çocukça enek*oynamaktan olmalı...

Çocuk dediğin;

Dokunmayın bana bugün...
Çok kötüyüm...
Yalnızlığımla baş başa kalayım yeter...
Dokunmayın bana bugün...
Çok kötüyüm...
Şu içinde fırtınalar kopan gönlüm...

Belki eşine methiyeler dolusu şiirler yazamadı...
Yalnız,
onu o kadar çok  sevmiş olacak ki
Yıllarca ona bir bebekmiş gibi  baktı...

Kaybettiği gün eşini

Tepeden gören bir köyde doğdu
Şehr-i Zile'yi...
Bırakın İstanbulu hayal etmeyi...
Zileye  bile zor  giderdi...
Kırk yıl düşünse bile,
hiç aklına gelmezdi...

Namaz ve Müzik

Tam durmuşsun huzura..
Sorma,
Kapılmışsın ki bir huşuya...
Birden başlar bir  curcuna..

Üstümüzde dolaşsa da kara bulutlar...
Yarınlara bakacak umudumuz hep var...
Dalgalan!
Al bayrağım!
Dalgalan!

Bulunca yaş kırkı..
Kırktan şaşmamalı..
Kılı kırk yarıp,
Kırklara karışmalı..

Zile 09/02/2019

Gökyüzünü sarmışken gri tonlu kasvet bulutları...
Islatıyor sokağı ,inceden yağan yağmur damlaları...

Yerler ıslak,gökyüzü bulutlu
ve insan umutsuz da  olsa...

Önce, sevmeyi öğreneceksin. Yalnız öyle sloganvari klişe sözlerle öğrenmeyeceksin.
Kalbin olacak işin içinde, vicdanın devrede olacak. Hani diyorlar ya neydi adı "empati"...
İşte onu damarlarına kadar hissedeceksin mesela. Aslında biliyor musun sevmem böyle yabancı sözcükleri. Ama sevmekse meselemiz ne yapalım onu da seveceksin...
Baktığında doğaya, Mecnun gibi Ferhat gibi ne bileyim Kerem gibi hatta Romeo gibi bakacaksın.