Gün başlıyor yine, bak
Yeni bir güneş doğuyor
Bu güneş bizim midir?
Getirecek mi bize umudu, sevgiyi, huzuru
Getirecek mi bize barışı, dostluğu, birliği
Yoksa sadece ışık verip geçip gidecek mi?
Sabahın seherinde yollara düşen yolcu
Ne yana gidersin yol belli değil
Gitmekle kalmak arasında hala çırpınıp durur yüreğin
Gitmek olur da varmak olur mu belli değil
Geçmişin pişmanlığı sırtında yola çıkma yolcu
Sana gelmek yasaktı
Ne zaman, kim yasakladı
Anlamazdım, anlayamazdım
Ama bilirdim işte
Aynı şehirde yaşardık
Aynı caddelerde dolaşır
Çok şey mi yaşadın zannediyorsun?
Çok mu acı çektin?
Yanılıyorsun.
Bu yaşadıkların daha nedir ki?
Daha acıyacak çok yara var
Seni terk edecek çok sevdiğin olacak
Bakma öyle bana, bakma!
Öyle yorgun, öyle kırgın, öyle üzgün
Kanarım, ben de kanarım içime
Kanarım görmez bakmasını bilmeyenler
Avuçladığım toprak ıslanmış gözyaşıyla
Çocuk kokar, anne kokar, baba kokar
Bir baktım tanımıyorum seni
Sesin başka
Yüzün başka
En önemlisi
Gözlerindeki bakış başka
Oysa o gözlerdeki bakışlardı
Son görüşümdü seni o gece
Pencereden aşağı bakarken sen
Yüreğim ağzımda atıyordu ve
Bir elim sana uzanıyordu
Gözlerim yaşlarla dolu halde
Yapma dedim, ne olur yapma
Belki de sevmek bize göre değil
Yasak koymuş birileri, bize haber vermeden
İnsanı, doğayı, kitapları, hayatı sevmeden
Sevenleri izleyerek, imrenerek yaşamalıyız
Belki de var etmek bize göre değil
Yar için biçareliğin
Yollarda divaneliğin
Bugün de avareliğin
Bitmez ise sen kanarsın
Aşın ilen doyurduğun
Nice cümleler var aklımda
Anlatmak isterim ama
İşte öyle kolay değil
Senle ben yok artık
İki yabancı bile değiliz
Sesim de yazım da ulaşmaz sana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!